Aanvullingen en correcties zijn welkom.
Ex-sleepspits Saint Antoine
Deel 1
Een bijdrage van: F. Logghe.
Foto's: archief F. Logghe.
Met dank aan Alex Quienen, die mij introduceerde in de Binnenvaart
en voor de vele tochten die ik mocht bijwonen!
De Saint Antoine is in meer dan één opzicht een bijzonder
schip. Het* was één van de eerste spitsen, die gemotoriseerd
werd en wel in 1919. De laatste keer
dat ik dat ik het schip bezocht, in 2004, was deze motor nog steeds
operationeel. Het schip is vrij origineel gebleven en
staat op de lijst van te classeren schepen in België. De Saint
Antoine was tevens het eerste
binnenschip dat ik
leerde kennen en hielp te onderhouden.
Schip is een onzijdig woord. Tenzij het naar een vrouw vermoemd is, verdient het de voorkeur het of hij te gebruiken.
Het schip werd in 1910 gebouwd bij de
scheepswerven
Van Praet-Dansaert te Baasrode. In 1919 werd het schip gemotoriseerd met een kromhout
één cilinder
gloeikopmotor
van 40pk. In de jaren 30 werd een
stuurhut
bijgebouwd.
Gezien haar leeftijd werd er tijdens de Tweede Wereldoorlog beslist
het schip niet om te bouwen tot landingsvaartuig voor de invasie op
Engeland. Na de oorlog voer het schip nog geruime tijd in de
beroepsvaart. Nadien
deed ze dienst als café bij een brouwerij, hierdoor werd het
schip gered van de sloop. Begin jaren 90 kocht een schepenenthousiast
het schip en knapte het weer op. In 2004 werd het schip van de hand gedaan.
Nog twee jaar heeft het schip in Gent gelegen, daarna ben ik het spoor
bijster geraakt. Volgens een makelaar zou het schip naar Nederland
verkocht zijn. Momenteel (2019) zou het binnen de Gemeente Amsterdam liggen.
De Saint Antoine in het Handelsdok te Gent. Een stad waar veel
woonschepen liggen. Voor een evenement dat destijds, 2004, plaatsvond was er op het schip een tijdelijke ingang, bestaande uit
scheepsluiken, gebouwd. Het kleine 'roefje' voor de stuurhut is geen
roef, maar een
machinekameropbouw. (
groter formaat)
De Saint Antoine aan het begin van de Nieuwe Vaart, wederom met de
tijdelijke ingang. (
groter formaat)
De Saint Antoine op één van haar laatste reizen, hier in de
sluis van Nieuwpoort.
Een opvallend detail: de
lichtmast
staat niet op het
voordek, maar ergens
op de
luikenkap. Ook op de eerste foto van deze serie ziet men dat de, toen nog houten,
mast op de luikenkap staat. (
groter formaat)
Deze en de volgende foto tonen de ongebruikelijk manier waarop het schip
vaak
drooggezet werd. Gezien de Saint Antoine
lange tijd dienst deed als
atelierschip in
Oostende werd het vaak droogezet op faciliteiten die daar in de buurt voor de
vissersschepen waren. Hier staat ze op de
kuisbanken te Nieuwpoort. (
groter formaat)
Gezien de knik in dit plateau, dat schijnbaar ontworpen is om visserschepen
droog te zetten, was het geen eenvoudige zaak de Saint Antoine hier
droog te zetten. De hoogtes van de blokken diende goed berekend te worden, wilde er geen schade aan het
vlak toegebracht worden. (
groter formaat)
Naar
deel 2
Sitemap
© 1997-heden; Pieter Klein, Amsterdam of de rechthebbenden van de opgenomen tekst- en afbeeldingsbestanden
De rechthebbenden kunnen niet aansprakelijk gesteld worden voor de gevolgen van het gebruik van deze site,
noch voor de gevolgen van het gebruik van de in deze site opgenomen links!
Deze site gebruikt cookies!
Zonder toestemming vooraf, is gehele of gedeeltelijke overname van enig deel uit 'Binnenvaarttaal' verboden!
Veel inzenders zullen echter een verzoek tot het (her)gebruik van het getoonde materiaal inwilligen. (meer informatie)
Kopieën naar Facebook, Pinterest, en andere doorgeefluiken zijn echter niet toegestaan!
Deze site is geoptimaliseerd voor een resolutie van 1024x768 px.,
U wordt verzocht eventuele gebreken te
melden!
(meer informatie)
Mijn dank gaat uit naar ALLEN, die mij met deze site helpen of geholpen hebben.
Pieter Klein:
Redacteur, auteur, ontwerper en webmaster.
